Student elektroniki na Politechnice Śląskiej pisał pracę o półprzewodnikach, a było to dawno temu, nie było jeszcze pecetów ani drukarek laserowych. Kto nie umiał pisać na maszynie, dawał zarobić maszynistce. Pani była doświadczona, poprawianie błędów językowych po studentach to była jej codzienność. Poprawiła w szczególności wszystkie „dziury” (elektronowe) na „otwory”. Student złapał się za głowę:— Proszę Pani, nie „otwory”, lecz „dziury”!— Dziury to Pan masz w głowie. W przypadku osłon zajmujemy się jednak rozmiarami… Czytaj dalej …