135

ocenaryzyka.pl

o maszynach antropocentrycznie

wyżej-niżej, dalej-bliżej — ustawienie skanera wg ISO 13855

pytanie od klienta: jak ustawić skaner poziomy

Chciałbym zapytać Pana o wymagane, minimalne ustawienia skanera bezpieczeństwa który zamontowany jest na ścianie 200mm nad podłogą.

Chodzi mi konkretnie o ustawienie minimalnej szerokości wykrywanego obiektu, o odległości pomiędzy obiektami stałymi a strefą wykrywania skanera oraz o czas wykonywania cyklu skanowania.
Jeśli chodzi o minimalną szerokość wykrywanego obiektu na tej wysokości z tego co wiem jest to 50mm, czas wykonywania cyklu skanowania na poziomie 90ms też raczej jest w porządku, ale może jest inna, większa wartość, która spełnia wymagania.
Najbardziej zastanawia mnie odległość pomiędzy obiektami stałymi a strefą wykrywania. Czy w przypadku wykrywania obiektów większych niż 50mm można ustawić margines na poziomie 100mm? Czy musi to być odległość max. 50mm? Jest jakaś zależność lub reguła, którą należy stosować w przypadku ustawiania takiego marginesu przy obiektach które nie zmieniają swojego położenia względem skanera? Logiczne wydaje się, że ta odległość nie może być większa niż ustawiona wartość szerokości wykrywanego obiektu, ale może źle do tego podchodzę.

Jeśli skanery, to ISO 13855. I od razu pułapka, bo aktualna wersja to ISO 13855:2026, do oceny zgodności maszyn z zasadniczymi wymaganiami bezpieczeństwa stosuje się jednak wycofaną wersję ISO 13855:2010 — nowsza nie została wskazana przez KE jako pozwalająca na „domniemanie zgodności”.

Jeśli „200 mm nad podłogą”, to zapewne chodzi o poziomą strefę wykrywania i tzw. „dostęp równoległy” (rozdział 6.3) — urządzenie ma wykryć osobę poruszającą się równolegle do strefy wykrywania (czyli idącą po tej podłodze).

ustawienie minimalnej szerokości wykrywanego obiektu

Norma określa związek między progiem wykrywania (d) a wysokością strefy wykrywania (H) nad podłogą:

H ⩾ 15 (d – 50)

d ⩽ H/15 +50

(wymiary w milimetrach). Czyli, podstawiając H = 200, otrzymujemy d ⩽ 63 mm.

W przypadku kurtyn d jest stałe, w skanerach natomiast stały jest kątowy odpowiednik progu wykrywania. Nie tyle więc „ustawiamy” próg wykrywania, co ograniczamy odległość od skanera. Jeśli więc próg wykrywania dla danego skanera wynosi 70 mm w odległości np. 5 m (w instrukcjach skanerów nazywane to jest czasem zasięgiem), to warunek d ⩽ 63 będzie spełniony w promieniu R ⩽ 5 × 63/70 = 4,5 m.

odległości pomiędzy obiektami stałymi a strefą wykrywania skanera

To nie wynika z normy, a z dokładności skanera; wartość ta jest określona w karcie produktu.

W starej (2010) normie nie ma o tym wzmianki; zresztą słusznie — jeśli obszar niepewności wynosi ileś tam, to wiadomo, że o tę wartość należy zwiększyć odległość minimalną wyznaczoną ze wzoru

S = K × T + C

(gdzie K = 1.600 mm/s) bo chcemy być po bezpiecznej stronie. W nowym wydaniu (2026) wszystko jest już kawonaławowe, dokładność pomiaru (w mm) ma symbol Z i nazywa się „dodatkowym składnikiem odległości” (supplemental distance factor, ISO 13855:2026#5.6).

Zwykle jest to ok. 10 cm, co znaczy że częstotliwość wykrywania sygnału to ok. 1,5 GHz. Sporo. Jak producenci skanerów dojdą do 15 GHz, będzie można zmniejszyć Z do 10 mm.

Z tym obszarem niepewności jest jeszcze jeden problem, związany z wykrywaniem osób. Jeśli skaner stosujemy w pomieszczeniu, jego strefa wykrywania musi się kończyć co najmniej Z od ściany, w przeciwym razie czasem skaner „wykryje”, że ściana wchodzi do strefy nazdorowanej, i zatrzyma proces — żeby ściana nie doznała urazu.

Ale jeśli d < Z (zwykle tak jest), to wzdłuż ścian będzie strefa, gdzie można pozostać nie wykrytym, bo Z to niepewność. Przy tych ścianach należałoby więc zamontować jakieś urządzenie zniechęcające do stawania, np. blachę nachyloną pod kątem 45°. Teoretycznie można by też zastosować dwa skanery, jeden na wysokości H₁ ⩽ 30 cm (żeby wykluczyć czołganie pod strefą wykrywania), drugi na H₂ ⩾ 15 (Z – 50), czyli np. 75 cm… Blacha jest tańsza.

czas wykonywania cyklu skanowania

I tu dopiero skanery pokazują co potrafią! Cykl skanowania trwa ok. 90 ms, co wygląda dość przyzwoicie (choć w porównaniu do 15 ms kurtyny to trochę słabo), ale to pozór. Praktycznie nie da się używać skanera ustawionego na pojedyncze skanowanie, bo każdy pyłek zostanie wykryty jako wtargnięcie. Skaner będzie raczej ustawiony na 2-3 odczyty, tzn. czas reakcji skanera wydłuży się do 180-270 ms. Dodatkowe 180 ms to zwiększenie odległości minimalnej S o 288 mm. Czasem jest na to miejsce, czasem nie ma.

Image by creativeart on Magnific


Komentarze

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

zagadka — captcha *